کتاب چهارم بیشعوری بیشعوری ضد گلوله رقعی

معرفی کتاب های بیشعوری:

کتاب اول: بیشعوری بس است دیگر یا کتابی برای همه و همه کس
این کتاب درباره بیشعوری خود نویسنده و درمان آن است. قطعا از خودتان می پرسید، بیشعوری! بله، بیشعوری! همان صفتی که روزانه این و آن را با آن مورد تفقد خود قرار می دهید. کتاب را که بخوانید بی شک از خود می پرسید که؛ منم بیشعورم؟! این یک کتاب خودآموز است تا افراد بی شعوری شان را کنار بگذارند.
کتاب دوم: بیشعوری تا همیشه 
کتاب بیشعوری تا همیشه یا چطور بیشعور ها را بشناسیم؛ چطور جلوی بیشعورها را بگیریم، دومین کتاب از کتاب بیشعوری است. محبوبیت اولین کتاب بیشعوری، باعث شد که دکتر خاویر کرمنت درباره این مساله کتابی دیگر با عنوان؛ بیشعوری تا همیشه را بنویسد. 
او در این کتاب، مبتلایانی را مورد بررسی قرار می دهد که در آنان بیماری بیشعوری شدت گرفته، و ظاهرا کار از درمان هم گذشته است. آنان انسان هایی هستند که بیشعوری را تا ابد انتخاب کرده اند.
دکتر کرمنت در این کتاب، نشان می دهد که چگونه می توان افرادی که بیشعوری تا ابد را انتخاب کرده اند، شناخت و جلوی آن ها را گرفت.
کتاب سوم: توطئه بیشعوری
کتاب توطئه بیشعوری یا آیا زمانی برای متوقف کردن بیشعوری هست؟ سومین کتاب از کتاب بیشعوری است. با شناسایی بیشعورها و طرز رفتارهایشان در طول زندگی شخصی آنان پی خواهید برد، که آماده انجام بزرگ ترین افشاسازی قرن خواهید بود: به همین دلیل است که در قرن گذشته، پیشرفت بیشعوری حرکتی مخفی و توطئه ایی بین المللی بوده است.
ما آدمیان بر این باوریم که تمامی مشکلات اجتماعی ریشه در فقر، جهل و اسثمار دارد، اما اشتباه می کردیم. تمامی این مشکلات به خاطر وجود آدم های بیشعوری است که به جاه و مقامی رسیده اند و جامعه را در وضعیتی سردرگم و شلم شوربا اداره می کنند.
کتاب سه گانه بیشعوری:
خواندن کتاب سه گانه بیشعوری راهی است برای عبور از بیشعوری و رسیدن به جهانی عاری از بیشعوری.

خلاصه کتاب چهارم بیشعوری یا شعور ضد گلوله نویسنده خاویر کرمنت:

تا به حال دقت کرده اید که چند ساختمان و بزرگراه به اسم سیاسیون نام گذاری شده اند، اصلاً چرا اسم یک فرودگاه به نام امیلیا ایرهارت نیست و در عوض به نام مفت خوری است که فقط گوشت و بوقلمون به خانه اش می برده؟
باید خرابه ها و محل های پرت و دور افتاده به اسم این آقایون آی کیو نامگذاری شوند.
من خودم فکر می کنم بهتر است اسم توالت عمومی مردان را در پارک های ملی هری رید و توالت عمومی زنان را نانسی پلوسی بگذارند.
اینجوری توالت رفتن لذت دیگری دارد! همیشه پرده برداشتن از انگیزه های حقیقی بی شعورها جالب است. بیشتر سیاسیون ادای خادمان ملت را در می آورند و اگر درست به آن ها دقت کنید بیشتر شبیه داستان علی بابا و چهل دزد هستند حالا هم یاد گرفته اند که رأی موافق یا مخالفشان در مجلس را به بالاترین نرخ پیشنهادی بفروشند. 
وقتی ماجرای رشوه نود هزار دلاری ویلیام افرسون را به یاد می آوریم که مردک پوفیوز این همه پول را در فریزر خانه اش چپانده بود، همه به نشانه تأسف سرتکان می دهند. اما این مبلغ ناچیزی است در برابر میلیون ها دلاری که اصحاب سیاست و مجلس بدون هیچ گونه رأی گیری برای هیچ و پوچ به باد فنا می دهند.
مجلس در واقع نان دانی ای شده برای اعضایش، کافی است عضو این خانه باشی، تا از خوان نعمت گسترده آن بهره مند شوی.
تازه خود اعضای مجلس انگشت به دهان مردمی مثل آل گورند. مردک بی همه چیزی که کوپن خرید و فروش کربن دی اکسید را از خودش اختراع کرد و به اسم حفاظت از محیط زیست خروار خروار پول به جیب زد. شارلاتانی که با ماسک عشق به نسل بشر و موجودات خاکی و آبی، هر چی ماهی و میگو را سر سفره اش میل کرد.
واقعاً خارق العاده است که می بینی چقدر سریع نقاب عشق به دیگران کنار می رود و فقط عشق به خود فاش می شود. نقابی که یک بی شعور کار بلد به زیبایی به چهره اش می زند.