مرگ قسطی

خلاصه ای از کتاب مرگ قسطی انتشارات مرکز:

سلین را با همان اولین کتابش سفر به انتهای شب با دانته رابله فرانسوا ویون مارسل پروست و جیمس جویس مقایسه کردند. بعدها هم، پس از دوره طرد و بدنامی او به دلایلی که خواهد آمد و در نهایت چندان ربطی به ادبیات نداشت، آثار او را از خمیره آثار کلاسیک همه زمان ها دانسته و خودش را در جرگه نویسندگانی از هومر و لوکرسیوس گرفته تا شکسپیر و سن سیمون و داستایفسکی گذاشته اند، در آن جای بیرون از زمان و برکنار از فراز و نشیب های تاریخ انسانی که شاهکارها و سازندگانشان سرانجام به آن جا می رسند و دیگر ماندگار می شوند.
مقایسه با هر کدام از نام هایی که آورده شد، مبناهای تحلیلی مشخص هر چند متفاوت دارد. بدعت زبانی و نگرش همه زمانی دانته برغم محدودیت زمان و مکان روایتش طنز و سخره ای که از تاروپود تراژدی شکسپیری جدانشدنی است حضور زنده و پرتپش آدم های توده گمنام در شعر فخیم ویون هزل رندانه رابله توصیف موشکافانه و حرف آخر پروست از دنیایی رو به مرگ انفجار زندگی بخش جویس در زیربنای زبان انگلیسی و شیوه های کهنه داستان سرایی اش...
سلین مقداری از همه اینهاست به اضافه چیز دیگر، چیزی فقط از آن او که حتی در نفی آنچه خودش با فروتنی یا با باور عمیق جدلی، درباره مرگ زبانش گفته زبان او را هنوز بالنده ترین وسیله ای می کند که به آن می شود نوشت و به نظر می رسد که برغم او عمر درازی پیش رو داشته باشد.
شاهدش طیف بسیار وسیع نویسندگانی از ژان پل سارتر و هنری میلر گرفته تا جک کرواک و کرت وونگات که از سبک او بشدت تأثیر گرفته اند، تا نفوذ آشکاری که شیوه نگرش و بیان او بر ژانرها و مکتب های تازه ادبی می گذارد و با پا گرفتن و رواج آن ها محکم تر هم می شود.