قصه های خوب برای بچه های خوب(7) گلستان و ملستان

درباره کتاب گلستان و ملستان:

گلستان دارای سبک و شیوه ای تازه و بی سابقه بود. در لفظ از همه آثار موجود فصیح تر و در معنی بلیغ تر است. نظم و نثرش، پاکیزه و سنجیده بود و مطالب گوناگونش شیرین و پسندیده و به زودی در همه جا مشهور شد. کتابش مطلوب و مرغوب و عزیز شناخته شد.
این بود که از همان روزگار، سعدی نثر گلستان و شیوه کار سعدی در تنظیم گلستان مورد توجه همگان قرار گرفت، هر که در کار شعر و ادب دستی داشت آرزو می کرد که، یادگاری مانند گلستان بسازد و از آن به شهرت و افتخاری برسد.
در طی قرن ها بسیاری از نویسندگان کوشیدند، کتاب هایی به شیوه گلستان بنویسند و گاه در نامگذاری هم از آن تقلید کردند، اما هیچ کدام از آن کتاب ها در این هفتصد سال به اندازه گلستان سعدی مشهور و عزیز نشد.
گلستان سعدی را همه فارسی زبانان در همه جا می خوانند و می شناسند، اما کتاب های دیگر که شبیه سازی گلستان است کمتر خوانده می شود، به همین سبب در این دفتر قصد نگارنده این بود که، همراه یکی دو حکایت از گلستان، قصه هایی از دیگر آثار شبیه آن را بیاورد و برای این که روشن باشد، قصه های این کتاب تنها از گلستان نیست، آن را قصه های گلستان و ملستان نامیدند. 

کتاب قصه های خوب برای بچه های خوب گلستان و ملستان به چه کسانی پیشنهاد می شود؟

این کتاب، که در دسته کتاب های کودک و نوجوان قرار می گیرد، مناسب کودکان و نوجوانانی است که علاقمند به کتاب های قصه هستند و والدینی که می خواهند در کنار قصه گویی و قصه خوانی برای فرزندان خود، حکایت هایی که از زمان قدیم نقل شده و آموزشی هستند را به فرزندان خود آموزش دهند.

بخشی از متن قصه های خوب برای بچه های خوب گلستان و ملستان:

روزی بود و روزگاری بود. مرد بینوایی به جستجوی کار از شهری به شهری سفر کرد. در آن جا کاری پیدا کرد و مدتی به قناعت زندگی کرد تا قدری پول پس انداز کرد، ولی یک روز بی کار شد. هر چه از این جا و آن جا سراغ گرفت، کاری پیدا نشد و دید که حالا باید بنشیند و از جیب بخورد.
با خود گفت؛ دیگر بست است، زندگی در غربت مشکل است و همه چیز گران تمام می شود و به زودی دوباره تهی دست می شوم. اول ماه رجب است و اسم من هم رجب است و فالی نیک است و خوب است، به شهر خود برگردم و این موجودی را سرمایه کنم و به کار خرید و فروش بزنم و با یار و دیار خود بسازم.
همان شب اثاث خود را، جمع کرد و پولش را در میان لباس هایش گذاشت و بسته ای ساخت و از رفیقش صفر، که او هم غریب بود و با هم در یک اتاق کرایه ای در خانه خرابه ای به سر می بردند خداحافظی کرد، رفت در کاروانسرایی در بیرون شهر، آماده سفر شد تا صبح سحر همراه قافله به وطن خود حرکت کند و...